Ukazała się pierwsza beta odtwarzacza Adobe Flash Player 11.0 Beta. Bardzo interesujący jest fakt, że jest to chyba pierwsze wydanie, które jednocześnie dostępne jest w wersji 32-bitowej oraz 64-bitowej. Co nowego znajdziemy w tej wersji:

• Stage3D API "Molehill" jako framework pozwalający na tworzenie wysoko interaktywnych wizualizacji  i modeli 3D,

• Obsługa 64-bitowych systemów: Linux, Mac OS oraz Windows,
• Kompresja audio G.711 pozwalająca na integrację telefonii internetowej w aplikacjach korzystających z tego kodeka,
• Odtwarzanie filmów wysokiej jakości z wykorzystaniem kodeka H.264(H.264/AVC SW Encoding),
• Socket Progress Events to nowy mechanizm pozwalający na budowę aplikacji wykorzystujących  przesyłanie dużych bloków danych (np. klient FTP),
• Odtwarzenie dźwięku HD surround w systemie 7.1

Adobe Flash Player 11.0 Beta można pobrać stąd. Kiedy już zainstalujecie sobię nową wtyczkę polecam zobaczyć demo wykorzystania Molehilla pod adresem http://molehill.zombietycoon.com/

Ustawienia systemowe KCM

Skomentuj

No i jest - pierwsze wydanie kandydujące do stabilnej wersji bibliotek Mesa 7.11. Wydanie to jest wyjątkowe w swoim rodzaju, ponieważ przynosi ze sobą bardzo wiele nowości.

• Zwiększenie wydajności sterownika Intel DRI oraz usprawnienie obsługi układów Sandy Bridge,
• Domyśle włączenie kompilacji sterownika Gallium3D układów rodziny R600, który jest już w miarę realną alternatywą dla klasycznej architektury,
• Obsługa układów AMD Llano Fusion,
• Układy z serii AMD Radeon HD 6000 zyskały obsługę układu Northern Islands oraz Cayman ASICs,
• Wstępna obsługa nadchodzących układów Intel Ivy Bridge,
• Usprawnienia kompilatora GLSL,
• Obsługa większej ilości instrukcji OpenGL 3.0,
• Obsługa tekstur floating-point (w przypadku kompilacji z przełącznikiem opatentowanych funkcji)

Rozwojowa wersja bibliotek Mesa 7.11 została już wykorzystana w dystrybucji Ubuntu 11.10 Alpha 2 - Oneiric Ocelot. Stabilne wydanie powinno ukazać się jeszcze pod koniec lipca

Skomentuj

Oracle opublikował pierwszą wersję testową swojej maszyny wirtualnej VirtualBox 4.1. Posiada ona kilka nowości - jednak nie są to rzeczy, które jakoś specjalnie mogą cieszyć. Wśród nowości można wymienić możliwość klonowania wirtualnych maszynoraz nowy menadżer służący do kopiowania wirtualnych dysków. W systemach 64-bitowych zwiększono rozmiar obsługiwanej pamięci do 1TB. Ciekawostką jest również wprowadzenie eksperymentalnego sterownika graficznego WDDM (Windows Display Driver Model), który posiada nową architekturę wprowadzoną wraz z systemem operacyjnym Windows Vista. Sterownik z założenia ma być szybszy i ma pozwalać na dostarczenie większej ilości funkcji. Pojawił się również nowy tryb dostępu do sieci poprzez tunel UDP co pozwala na łatwiejsze i przeźroczyste łączenie wirtualnych maszyn uruchomionych  na różnych hostach. Oprócz nowości, na liście znalazły się poprawki licznika SMP oraz szyfrowania TLS w połączeniach z VRDP. Osobiście liczyłem na obsługę Gallium3D, która przełożyła by się na lepsze wykorzystanie zasobów karty graficznej, niestety w tym wydaniu tego nie uświadczymy.

http://download.virtualbox.org/virtualbox/4.1.0_BETA1

Skomentuj

Linus Torvalds potwierdził przypuszczenia, że kolejne wydanie jądra Linuksa będzie oznaczone już numerem 3.0. Numeracja sugerowałaby, że czekają nas poważne zmiany. W rzeczywistości tak jednak nie jest. Linus w ten sposób zamierza zamknąć 20-letni okres rozwoju Linuksa. Pobocznym powodem jest kłopotliwa numeracja obecnej linii 2.6 powyżej 40 wydania.

Czego należy się zatem spodziewać? Absolutnie niczego poważnego - nie zmieniło się API, ani również ABI. Na próżno szukać również magicznych ulepszeń. Oczywiście nie oznacza to, że nic ciekawego nie znajdziemy w nowym wydaniu. Nie zapominajmy, że kolejna wersja jajka przyniesie nam wsparcie dla mechanizmu Cleancache ze wstępną implementacją dla systemów plików EXT4 i Btrfs. W sterownikach zagości kod obsługujący kontroler Kinect od Microsoftu. Kernel 3.0 to również różne usprawnienia sterowników graficznych open-source, optymalizacja wydajności procesorów Sandy Bridge oraz wstępna implementacja obsługi Ivy Bridge. Powitamy również  początki prac nad sterownikiem, który umożliwi działanie układów APU - AMD Liano.

Tak czy inaczej, pierwsze wydanie 3.0-rc1 jest już dostępne na stronie http://kernel.org/

Więcej informacji: https://lkml.org/lkml/2011/5/29/204

Skomentuj

Jeśli zastanawiacie się, czy w temat wkradł się błąd - uspokajam... błędu nie ma. Mało kto wie, że istnieje fork popularnego odtwarzacza multimedialnego MPlayer o bardzo podobnej nazwie MPlayer2. Pierwsze wydanie kandydujące do wersji stabilnej ukazało się 1 marca 2011 roku, natomiast w chwili obecnej dostępna jest wersja oznaczona jako Release Candidate 2. Projekt jest na tyle ciekawy, że zastąpił oryginał, który towarzyszył mi od kilku lat.

Drobne różnice względem MPlayera 1.0

Bardzo fajną modyfikacją jest zmiana zasady działania zatrzymania obrazu. W pierwowzorze, kiedy mieliśmy zatrzymany film, wykonanie dowolnej operacji powodowało wznowienie odtwarzacza. W końcu zostało to zmienione i na "pauzie" możemy dopasować dowolne parametry obrazu bez tej uporczywej cechy.

MPlayer2 posiada bardziej dopracowaną obsługę formatu Matrorska oraz zarządzanie rozdziałami. Sporym modyfikacjom poddano także działanie VDPAU na kartach graficznych NVIDIA. Przede wszystkim zniesiono ograniczenie częstotliwości przełączania klatek filmu, które dotychas były ograniczone częstotliwością odświeżania monitora (typowo 60Hz) - pozwala to odtwarzać filmy zapisane z szybszym frameratem (tak, są takie) lub przewijać materiał do przodu bez efektu przerywania odtwarzania.

Miłym udogodnieniem  jest również bardziej precyzyjne przeszukiwanie materiału wideo. MPlayer 1.0 pozwalał bowiem na przewijanie jedynie do najbliższych klatek kluczowych - ograniczenie to również zostało zniesione.

MPlayer2 to również szereg innych zmian, takich jak: poprawa synchronizacji dźwięku z obrazem, wyczyszczenie komunikatów termianala, pozostawanie w trybie pełnoekranowym w momencie automatycznej zmiany odtwarzanego pliku, obsługa kontrolki głośności OSS4 oraz odtwarzanie ścieżek audio bez słyszalnej przerwy pomiędzy dwoma utworami (opcja -gapless-audio). Ciekawostką jest również danie możliwości zmiany ustawień korekcji kolorów w standardzie ITU-R BT.601 dla CVBS (SD) oraz ITU-R BT.709 dla materiału HDTV (HD).

Jest jeszcze jedna istotna sprawa, której poprzednik może jedynie pozazdrościć ...

FFmpeg-mt - wielowątkowość pełną gembą

Temat biblioteki FFmpeg-mt ma swój początek już w 2008 roku, kiedy ogłoszono  osobną gałąź podczas projektu Google Summer of Code. Miała ona na celu wprowadzenie obsługi dekodowania strumieni z wykorzystaniem wielowątkowości (multi-threaded decoding).  W praktyce pozwala to na znaczne przyspieszenie na procesorach wielordzeniowych. Jak się okazuje - również na procesorach dwurdzeniowych. Warto wspomnieć, że trzy dni temu, FFmepg-mt został dołączony do głównej gałęźi rozwojowej i powinien zadebiudować w wydaniu FFmpeg 0.7.0.

Aby pokazać jakie korzyści przynosi owe rozwiązanie, przygotowałem małe porównanie. Testom poddałem MPlayera 1.0 rc4 oraz młodszego brata 2.0 rc2. Na materiał dowodowy wybrałem animację Sintel w trzech różnych rozdzielczościach : 1024x436, 1280x544 oraz 2048x872. Platformą testową została moja stara Toshiba z procesorem Intel(R) Core(TM)2 Duo CPU T5750 @ 2.00GHz i kartą graficzną ATI Mobility Radeon HD 3400 pracującą pod kontrolą otwartoźródłowych sterowników.

Już na samym wstępie odtwarzacz poinformował o próbie dwuwątkowgo dekodowania obrazu.

Materiał H264: 1024x436, 24 bpp, 24 fps, 718 kbps

Zobaczmy jak rozkłada się obciążenie na dwa rdzenie, przy odtwarzaniu materiału o niższej rozdzielczości. Możemy zauważyć, że MPlayer2 rozkłada zadanie bardziej równomiernie - różnice jednak nie są w ogóle odczuwalne w obu przypadkach.

MPlayer 1.0 rc4

MPlayer2 2.0 rc2

Materiał H264: 1280x544, 24 bpp, 24 fps, 1616 kbps

Sytuacja ulega zmianie przy większej rozdzielczości. W przypadku starszej wersji, obciążenie w większym stopniu nie jest rozkładane równomiernie pomiędzy dwa dostępne rdzenie, osiągając maksymalny pułap 60%. MPlayer2 prawie idealnie rozłożył zadanie na poziomie 40% na rdzeń. Pomiary, pomiarami - jednak film w obu przypadkach odtwarza się również bez zajęknięcia.

MPlayer 1.0 rc4

MPlayer2 2.0 rc2

Materiał H264: 2048x872, 24 bpp, 24 fps  2353 kbps

Dopiero przy wysokiej rozdzielczości nowy MPlayer2 pokazuje pazurki. MPlayer 1.0 nie poardził sobie ani z równomiernym rozkładem, ani z płynnością odtwarzania. Film gubił klatki, a dźwięk nie był zsynchronizowany z obrazem, natomiast obciążenie obu rdzeni skakało jak szalone do 100%. MPlayer2 zaprezentował śliczny, równomierny rozkład na poziomie 80%, pozwalając cieszyć się pełną płynnością odtwarzania.

MPlayer 1.0 rc4

MPlayer2 2.0 rc2

Czego MPlayer2 nie ma?

Na chwilę obecną MPlayer2 nie posiada MEncodera, który pojawi się w późniejszej wersji. Rozważana jest nawet możliwość implementacji jego funkcji bezpośrednio do odtwarzacza. Dla wielbicieli GUI wielką wadą może okazać się brak interfejsu graficznego (gmplayer). Planowane jest jednak stworzenie implementacji zewnętrznego interfejsu graficznego. Jak wiadomo, MPlayer posiada wewnętrzną powłokę GUI.

Zainteresowanych i niebojących się zmian zapraszam na oficjalną stronę projektu, mieszczącą się pod adresem  http://www.mplayer2.org/

Skomentuj